Afera w Trondheim 8 marca 2025

Opublikowano w 17 listopada 2026 20:05

Afera kombinezonowa w Trondheim. Moje spojrzenie jako kibica i osoby mieszkającej w Norwegii

Są takie sytuacje w sporcie, które trudno wyrzucić z pamięci.Nawet kiedy mija trochę czasu,człowiek nadal pamięta,co wtedy czuł. Dla mnie jedną z takich sytuacji była afera kombinezonowa podczas mistrzostw świata w Trondheim.

Pamiętam swoje niedowierzanie, kiedy cała sprawa wyszła na jaw. Najpierw był szok,później ogromne rozczarowanie, a do tego mnóstwo pytań,na które nie potrafiłam znaleźć odpowiedzi.Przyznam szczerze, że długo nie mogłam zrozumieć, jak mogło dojść do czegoś takiego.

Może przeżywałam to bardziej, ponieważ od lat mieszkam w Norwegii. To tutaj na co dzień widzę, jak ważne dla ludzi są sporty zimowe, jak wielką popularnością cieszą się skoki narciarskie i jak mocno Norwegowie kibicują swoim zawodnikom.

Jestem Polką i moje serce zawsze najmocniej bije dla Biało-Czerwonych, ale mieszkając tutaj, nie sposób nie mieć również sympatii do norweskich skoczków. Przez lata oglądałam ich sukcesy, cieszyłam się z pięknych skoków i doceniałam ich osiągnięcia.

Dlatego wydarzenia w Trondheim tak bardzo mnie zabolały.

Kiedy wybuchła afera, nie chciałam od razu o niej pisać. Wiedziałam, że gdybym wtedy usiadła do pisania, przemawiałyby przeze mnie przede wszystkim emocje. A nie chciałam nikogo pochopnie oceniać ani pisać czegoś, czego później mogłabym żałować.

Wolałam poczekać, aż opadnie złość i rozczarowanie. Dać sobie czas, żeby spojrzeć na wszystko spokojniej.

I chyba dobrze zrobiłam.

Dzisiaj, po upływie czasu, nadal mam swoje zdanie na ten temat, ale potrafię już mówić o tym bez emocji, które towarzyszyły mi w pierwszych dniach po ujawnieniu afery.

Do napisania tych słów skłonił mnie również jeden z komentarzy pod moim blogiem, w którym zostałam wywołana do wypowiedzi na ten temat. Uznałam więc, że skoro ktoś jest ciekawy mojego spojrzenia na tę sprawę, to warto w końcu się nim podzielić.

Chcę jednak wyraźnie zaznaczyć, że osobiście nie obwiniam norweskich skoczków za tę aferę.

Moje pretensje kieruję przede wszystkim do byłego trenera i osób ze sztabu odpowiedzialnych za niedozwolone przeróbki kombinezonów. To oni powinni zadbać o to, żeby wszystko odbywało się zgodnie z przepisami. Nie zamierzam oskarżać zawodników o świadome oszustwo, skoro nie udowodniono im, że wiedzieli o tych manipulacjach.

Szkoda mi również samych skoczków, bo to na nich spadła ogromna część krytyki, mimo że nie wszystko, co działo się za kulisami, musiało być od nich zależne.

Cieszę się, że obecnie norweska reprezentacja ma inny sztab szkoleniowy. Jestem zadowolona, że to właśnie obecni trenerzy prowadzą drużynę, i mam nadzieję, że uda im się odbudować zaufanie kibiców.

Mieszkając w Norwegii, patrzę na tę sprawę trochę inaczej niż ktoś, kto obserwuje norweskie skoki wyłącznie z daleka. Widzę, jak ważny jest tutaj sport i jak Norwegowie przeżywają sukcesy swoich zawodników.

Nie oznacza to jednak, że mieszkając tutaj, muszę usprawiedliwiać to, co się wydarzyło. Gdyby podobna sytuacja dotyczyła polskiej reprezentacji, moje rozczarowanie byłoby równie wielkie, a może nawet większe.

Dla mnie uczciwość w sporcie nie zależy od narodowości.

Zastanawiam się również, czy naprawdę musiało dojść do tak wielkiego skandalu, żeby pewne sprawy zaczęto traktować poważniej. Przecież kontrole kombinezonów były przeprowadzane już wcześniej. Jak więc mogło dojść do takiej sytuacji?

Nie znam odpowiedzi na wszystkie pytania i nie zamierzam udawać, że wiem więcej, niż zostało ujawnione.

Wiem natomiast jedno. Takie wydarzenia odbierają kibicom część radości z oglądania sportu. Zamiast cieszyć się z dalekich skoków, zaczynamy zastanawiać się, czy wszystko odbywa się uczciwie.

A przecież nie o to w tym wszystkim chodzi.

Od lat oglądam skoki narciarskie przed telewizorem, a czasami mam również okazję przeżywać konkursy na żywo pod skocznią. I właśnie te emocje, atmosfera oraz radość z pięknych skoków sprawiają, że tak bardzo kocham tę dyscyplinę.

Moje serce zawsze najmocniej bije dla Biało-Czerwonych, ale nigdy nie miałam problemu z docenieniem dobrego skoku Norwega, Austriaka, Niemca czy Słoweńca.

Dlatego nie zamierzam odwracać się od norweskich zawodników z powodu błędów popełnionych przez osoby ze sztabu.

Czy zapomniałam o tym, co wydarzyło się w Trondheim? Nie. I pewnie długo nie zapomnę.
Ale dzisiaj potrafię już spojrzeć na tę sytuację spokojniej niż wtedy, kiedy cała afera wyszła na jaw.

Mam nadzieję, że norweska reprezentacja pod wodzą obecnych trenerów odzyska zaufanie kibiców i że w przyszłości będziemy rozmawiać przede wszystkim o wynikach, rekordach i pięknych lotach, a nie o nieuczciwych przeróbkach kombinezonów.Tak wygląda moje zdanie na ten temat. Nie pisałam o tym wcześniej, bo nie chciałam, żeby przemawiały przeze mnie złość, szok i rozczarowanie. Teraz mogę powiedzieć, co myślę, bez tamtych emocji.

Nie każdy musi się ze mną zgadzać. Każdy kibic ma prawo do własnej opinii.

A Wy jak dzisiaj patrzycie na aferę z Trondheim? Czy po tym wszystkim zmieniło się Wasze podejście do norweskich skoczków, czy podobnie jak ja oddzielacie zawodników od osób odpowiedzialnych za całą sytuację?


Dodaj komentarz

Komentarze

Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.